Γεννημένη στη Λάρισα το 1981, η Αντωνία Τρικαλιώτη μεγάλωσε σε μια περιοχή που δεν εγκατέλειψε ποτέ πραγματικά, ακόμα και όταν οι επαγγελματικές διαδρομές την οδήγησαν στους δρόμους της τοπικής αυτοδιοίκησης και μέχρι τα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οικονομολόγος, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στα πληροφοριακά συστήματα, κινήθηκε πάντα ανάμεσα στη γνώση και την πράξη, στον ορθολογισμό και στη φαντασία.
Αλλά πάνω από όλα, κινήθηκε με συνέπεια γύρω από μια λέξη που την καθορίζει: ανεξαρτησία. Ως ανάπηρη ακτιβίστρια και συνιδρύτρια του Οργανισμού Ανεξάρτητης Διαβίωσης Ελλάδας i-living, μέλος Δ.Σ. και μέλος της διαχειριστικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ανεξάρτητης Διαβίωσης ENIL και επί χρόνια σύμβουλος σε οργανισμούς, υπουργεία και διεθνείς θεσμούς, η Αντωνία έγινε μια φωνή που μιλά όχι μόνο για τα δικαιώματα των αναπήρων ατόμων, αλλά και για τη μεγάλη εικόνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην πράξη.
Κι όμως, παρόλο που ο ακτιβισμός, ο εθελοντισμός και η επιστήμη γεμίζουν τη ζωή της, το γράψιμο ήταν πάντα εκεί. Από τα έξι της χρόνια. Από την πρώτη δημοτικού. Από τότε που κατάλαβε πως η ζωγραφική δεν ήταν το δυνατό της σημείο και αποφάσισε να πλάθει κόσμους με λέξεις.
Η πένα της ωρίμαζε υπομονετικά, μέχρι που συνάντησε τον χώρο της λογοτεχνίας του φανταστικού. Το 2024, ο θεατρικός μονόλογός της «Το κορίτσι κι η αλεπού» πήρε την 3η θέση στον 8ο Πανελλήνιο διαγωνισμό της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Το 2025, είδε το λυρικό της παραμύθι «Η γέρικη νεαρή οξιά» να ανεβαίνει στη σκηνή τού πάντα κατάμεστου SYNERGEIO Χώρος Πολιτισμού.
Η φετινή χρονιά αποχαιρετά την Αντωνία με τον καλύτερο τρόπο, αφού το πρώτο της μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας «Η Συνέχεια» από τις Εκδόσεις «Γραφή», βραβεύτηκε με το 2ο Βραβείο Έβερλι στα Fantasy Awards, ενώ το εξώφυλλό του ψηφίστηκε, από τους αναγνώστες, 4ο ανάμεσα στα καλύτερα 160 της χρονιάς.
Η «Συνέχεια» τοποθετείται στο εγγύς μέλλον. Ένα μέλλον όπου η τεχνητή νοημοσύνη έχει ξεπεράσει τον άνθρωπο, όχι μόνο σε ικανότητες, αλλά και σε… κοινωνία. Τα ανθρωποειδή, δηλαδή οι «Συνεχιστές», έχουν δική τους κουλτούρα, δικά τους συστήματα αξιών, δικά τους ζητούμενα.
Σε μια εποχή όπου η τεχνολογία συχνά δαιμονοποιείται, η Αντωνία επιλέγει το ακριβώς αντίθετο: να δει «το δίκιο της άλλης πλευράς». Ο κεντρικός της ήρωας, ο Τάλως, δεν είναι άνθρωπος. Είναι τεχνητή ύπαρξη. Και μέσα από τα μάτια του, η συγγραφέας μιλά για ζητήματα πολύ πιο ανθρώπινα από όσο περιμένει κανείς: εξουσία, ηθική, φόβο, συνύπαρξη, εξέλιξη. Με ρυθμό περιπέτειας, με ανατροπές, με κοινωνικές ανησυχίες σύγχρονες, σχεδόν επιτακτικές.
Το βιβλίο της λειτουργεί σαν γέφυρα: φέρνει το κοινό της κοινωνικής λογοτεχνίας σε ένα είδος που κάποιοι πιστεύουν ότι «δεν είναι για εκείνους» και ταυτόχρονα προσφέρει στους φίλους της επιστημονικής φαντασίας μια πιο στοχαστική ματιά στο μέλλον μας. Και όσον αφορά στην πορεία; Για την Αντωνία Τρικαλιώτη, η απάντηση είναι ήδη εδώ: η Συνέχεια είναι η αρχή. Η αρχή ενός συγγραφικού δρόμου που συνδυάζει επιστήμη, κοινωνική παρατήρηση, φαντασία και ανθρωπισμό, ένα μονοπάτι που μοιάζει απολύτως δικό της.
Λάμπρος Αναγνωστόπουλος
