Την ανάγκη ενός ουσιαστικού και ειλικρινούς απολογισμού της πανδημίας Covid-19 στην Ελλάδα επισημαίνει ο καθηγητής Πνευμονολογίας Κώστας Γουργουλιάνης, υπογραμμίζοντας ότι, σε αντίθεση με άλλες χώρες, η ελληνική κοινωνία δεν συζήτησε ποτέ οργανωμένα τι πήγε σωστά και τι λάθος.
Ο κ. Γουργουλιάνης μίλησε στην ΕΡΤ Βόλου με αφορμή την εισήγησή του σε διάλεξη που δίνει σήμερα στην Αθήνα με θέμα τα παθήματα και μαθήματα της πανδημίας.
Όπως αναφέρει, σε χώρες όπως η Βρετανία και οι ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν θεσμικοί αναστοχασμοί με συμμετοχή επιστημόνων, πολιτικών και υπηρεσιών υγείας. «Στην Ελλάδα τα ξεχνάμε όλα πολύ γρήγορα. Χάθηκε η ευκαιρία να δούμε πού υστερήσαμε και τι έπρεπε να ενισχύσουμε», σημειώνει, φέρνοντας ως παράδειγμα την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και τη διαρροή επιστημονικού προσωπικού στο εξωτερικό.
Ο κ. Γουργουλιάνης τονίζει ότι η πανδημία δεν “τελειώνει” απότομα αλλά εκφυλίζεται, αφήνοντας πίσω της νέες ισορροπίες. Σήμερα, όπως λέει, το κύριο υγειονομικό πρόβλημα δεν είναι ο κορωνοϊός αλλά η εποχική γρίπη, η οποία επανήλθε δυναμικά μετά την άρση των μέτρων. «Η επιμονή να αντιμετωπίζεται ο Covid ως πρώτη απειλή δημιουργεί σύγχυση και επηρεάζει λανθασμένα τις προτεραιότητες του εμβολιασμού», επισημαίνει.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη σημασία των εμβολίων, ξεκαθαρίζοντας ότι στόχος τους δεν ήταν η “ελευθερία”, αλλά η αποφυγή βαριάς νόσησης και θανάτου, ειδικά για τους ευάλωτους. Παράλληλα, χαρακτηρίζει επιτυχημένο μέτρο την καραντίνα, τονίζοντας όμως ότι δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη λύση.
Ο καθηγητής υπογραμμίζει πως η γνώση που αποκτήθηκε πρέπει να καταγραφεί και να αξιοποιηθεί για την επόμενη πανδημία, επισημαίνοντας ότι η απουσία τμημάτων Λοιμωδών και ο θολός ρόλος της σχέσης επιστήμης–πολιτικής κόστισαν. «Οι επιστήμονες πρέπει να μιλούν ελεύθερα, όχι να γίνονται μέρος πολιτικών επιτροπών», τονίζει.
Κλείνοντας, απορρίπτει τα σενάρια συνωμοσίας για την προέλευση του ιού, σημειώνοντας ότι η ιστορία της ιατρικής δείχνει πως οι πανδημίες γεννιούνται σε συνθήκες συνωστισμού ανθρώπων και ζώων. «Το ζητούμενο δεν είναι να αποδώσουμε ευθύνες, αλλά να μάθουμε. Αυτό είναι το πραγματικό μάθημα της πανδημίας», καταλήγει.
