Ο Γεώργιος Ζμπήτας ξεκίνησε το ταεκβοντό στον Α.Σ. Λάρισας στην ηλικία των 6 ετών και αφού συμμετείχε σε πολλές αθλητικές εκδηλώσεις για την ηλικία του 8 ετών μπήκε στην αγωνιστική ομάδα.
Το κοινό του ταξίδι με τον δάσκαλο Απόστολο Ιακωβάκη μόλις είχε ξεκινήσει.
Έχοντας σαν πρότυπα τούς μεγαλύτερους σε ηλικία αθλητές οι προπονήσεις πλέον γίνονται καθημερινώς και αρχίζει να ακολουθεί όλες τις δράσεις της ομάδας.
Να σημειώσουμε ότι οι προπονήσεις για την εξέλιξη των αθλητών γίνονται πλέον σε διάφορα γήπεδα της Ελλάδος και η πρώτη δοκιμασία σε διεθνές τουρνουά γίνεται την ίδια χρονιά στο Βουκουρέστι, στο οποίο συμμετέχει και κατακτά την 3η θέση.
Ο Γιώργος γοητεύεται και το ταξίδι ξεκινά. Ακολουθούν ταξίδια σέ Ελλάδα και εξωτερικό συμμετέχοντας σε διάφορα τουρνουά στην Βουλγαρία, Σερβία, Γερμανία, Βέλγιο, Σκόπια, Βελιγράδι εξελίσσοντας την τεχνική και την τακτική του μέσα στο παιχνίδι.
Τα αποτελέσματα είναι συγκεχυμένα. Πολλές ήττες και λίγες χαρές από νίκες.
Κάθε ήττα ήταν ακόμη ένα σκαλί για την εξέλιξη.
Κατηγορία παίδων: Ο Γιώργος μπαίνει στην κατηγορία των παίδων όπου κάθε αθλητής παίζει τρεις χρονιές έχοντας διαφορά ηλικιών καθώς παίζουν τρεις ηλικιακές κατηγορίες. Καθώς μεσολαβεί ή περίοδος τού κορονοϊού ο Γιώργος χάνει την πρώτη χρονιά στην παίδων, ενώ τη δεύτερη χρονιά κατακτά το πρώτο του πανελλήνιο μετάλλιο και συγκεκριμένα την 3η θέση.
Εκεί καταλαβαίνει τις δυνατότητές του και ο στόχος πλέον είναι ορατός, θέλει το πρωτάθλημα. Ξεκινά έξτρα ατομικές προπονήσεις στο Σύλλογο, εντάσσει στη ζωή του το γυμναστήριο και τη διατροφή και ο στόχος επιτεύχθηκε.
Την επόμενη χρονιά γίνεται πρωταθλητής παίδων για πρώτη φορά.
Η προσπάθεια όμως συνεχίζεται.
Η αγωνιστική ομάδα οργανώνει λαχειοφόρο για την εξασφάλιση οικονομικών πόρων και συμμετέχει για πρώτη φορά σέ ένα τόσο μακρινό και πολυήμερο καμπ στην Ταϊλάνδη με τους συναθλητές του και τον δάσκαλό του για 25 ημέρες όπου καθημερινώς κάνει πολύωρες προπονήσεις με αθλητές από Κίνα, Ταϊπέι, Αυστραλία, Ιρλανδία για προετοιμασία καθώς την ίδια χρονιά στην κατηγορία παίδων διοργανώνονται από την Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό 2 ξεχωριστές προκρίσεις όπου ή μια θα έδινε την πρόκριση στο πανευρωπαϊκό παίδων και ή άλλη στο παγκόσμιο παίδων.
Δύο φορές πρώτος και δύο φορές 9ος σέ κάθε συμμετοχή του με την εθνική ομάδα.
Η διάκριση με την εθνική ομάδα δεν ήρθε ποτέ.
Η υπόσχεση έρχεται.
Την επόμενη φορά καλύτερα.
Η συμμετοχή του στην κατηγορία παίδων άλλωστε είχε μόλις τελειώσει.
Μια φορά 3ος, μία φορά 1ος σε πανελλήνια πρωταθλήματα και δύο φορές 1ος στις προκρίσεις… Καθόλου άσχημα…
Κατηγορία εφήβων: Πάλι 2 χρόνια μικρότερος και όλα από την αρχή. Νέοι αντίπαλοι νέες κατηγορίες νέες εμπειρίες. Η πρώτη του χρονιά κάθε άλλο πετυχημένη. Αν και ο μικρότερος της κατηγορίας βγαίνει 2ος χάνει την συμμετοχή του στο παγκόσμιο και ο στόχος πλέον είναι ένας.
Την επόμενη χρονιά πρώτος και ή συμμετοχή του στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την εθνική ομάδα.
Η προετοιμασία του για το στόχο έχει ξεκινήσει. Στοχευμένα και πολλά ταξίδια σε Τουρκία, Βουλγαρία, Σεράγεβο, Σερβία, Βέλγιο, Σκόπια ώστε να συμμετέχει στα καλύτερα διεθνή τουρνουά ώστε να συλλέξει εμπειρίες και να ανταγωνιστεί τους καλύτερους αθλητές και τους μετέπειτα ίσως ανταγωνιστές του στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφόσον κατακτούσε την πρώτη θέση και την είσοδο στην Εθνική ομάδα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα και 2η φορά πρωταθλητής Ελλάδος και πρώτη φορά στην κατηγορία εφήβων αν και μεσαίος στην κατηγορία. Ο δρόμος για το πανευρωπαϊκό είχε ανοίξει.
Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα
Μεγάλη προσπάθεια, πολύωρες προπονήσεις και όσο το περισσότερες συμμετοχές σε διεθνή τουρνουά όπου μεταξύ αυτών εξασφάλισε την παρουσία του στην τελική φάση τού ευρωπαϊκού πρωταθλήματος grand Prix στο Σεράγεβο καθώς και την πρόκρισή του στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα under 21 στο Κόσσοβο.
Προετοιμασία με την εθνική ομάδα πριν από την Ελβετία.
Το τελευταίο στάδιο. Ένας μήνας έμεινε και όλοι οι αθλητές έχουν το ίδιο όραμα. Ένα ευρωπαϊκό μετάλλιο. Παιδιά που όλα, λίγο πολύ έχουν την ίδια διαδρομή, παιδιά πού έχουν πετύχει περισσότερα ή παιδιά που περιμένουν την πρώτη τους επιτυχία.
Αγώνας μεταλλίων, ο μεγάλος αντίπαλος! Σε δύο τουρνουά δύο ήττες.
Τρίτη φορά αντίπαλοι και η νίκη και το πολυπόθητο μετάλλιο έρχεται.
Οι κόποι μετά από 8 χρόνια δικαιώνονται…
Στο ταξίδι αυτό, των 8 ετών, δεν μπορούμε να παραλείψουμε την αναφορά στον δάσκαλο Αθανάσιο Τριανταφύλλου, ο οποίος πάντα είναι και αυτός δίπλα και πίσω από τους αθλητές, τους αθλητές της αγωνιστικής ομάδας οι οποίοι είναι πάντα ο ένας για τον άλλον καθώς, αλλά και τους ρομαντικούς χορηγούς οι οποίοι προσπαθούν να στηρίξουν τα όνειρα των παιδιών.
