Της Μαρίας Γαλλιού*
Οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες είναι πλέον πολυπολιτισμικές. Πολίτες με διαφορετικά εθνικά, κοινωνικά, θρησκευτικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά συνυπάρχουν καθημερινά. Αυτή η συνύπαρξη, όμως, μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο μέσα σε ένα σταθερό και κοινά αποδεκτό πλαίσιο κανόνων.
Όπου δεν υπάρχουν νόμοι ή όπου οι νόμοι δεν εφαρμόζονται, αναπτύσσονται φαινόμενα ανομίας. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: σύγχυση, ανασφάλεια, χάος. Παράλληλα, παρατηρούνται και φαινόμενα παρανομίας, όταν φυσικά ή νομικά πρόσωπα παραβιάζουν την κείμενη νομοθεσία είτε από ιδιοτέλεια, είτε από αδιαφορία, είτε από άγνοια.
Η εφαρμογή του νόμου δεν είναι τιμωρία. Είναι η ελάχιστη προϋπόθεση για την ασφάλεια όλων μας και για την κοινωνική συνοχή. Πρόκειται για μια νομοθεσία που θέτει το συλλογικό συμφέρον πάνω από το ατομικό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν χώρες της Βόρειας Ευρώπης, όπως η Ολλανδία και το Βέλγιο. Όταν παρατηρήθηκε αύξηση των τροχαίων δυστυχημάτων σε ώρες αιχμής, μειώθηκε το ανώτατο όριο ταχύτητας από τα 120 στα 100 χλμ/ώρα, από 7.00 μέχρι 19.00. Το αποτέλεσμα ήταν άμεσο: λιγότερα ατυχήματα, περισσότερες ζωές προστατευμένες. Μπορεί κάποιοι να θεωρούν «έγκλημα» μια Ferrari να κινείται με 100 χλμ/ώρα , όμως ο νόμος δεν κάνει διακρίσεις και δεν διαπραγματεύεται την ανθρώπινη ζωή.
Ένα δεύτερο παράδειγμα έρχεται από τη Γερμανία. Σε χώρο στάθμευσης αυτοκινητοδρόμου, αστυνομικοί εντόπισαν ελληνικό τουριστικό λεωφορείο με μηχανική βλάβη. Παρότι ο οδηγός επιχειρούσε πρόχειρη επιδιόρθωση, οι αρχές απαίτησαν την άμεση επέμβαση εξουσιοδοτημένου συνεργείου. Το κόστος ήταν υψηλό, όμως το ενδεχόμενο προστίμου και κυρίως ο κίνδυνος πυρκαγιάς και απώλειας ζωών ήταν πολλαπλάσιο. Η αυστηρότητα αυτή δεν είναι αναλγησία. Είναι έμπρακτος σεβασμός στην ανθρώπινη ασφάλεια.
Αντίστοιχα, σε χώρες όπως η Δανία, είναι αδιανόητο για έναν κτηνοτρόφο ή γεωργό να χρησιμοποιήσει μη εγκεκριμένες από την Ε.Ε ορμόνες ή φυτοφάρμακα. Οι πολλοί έλεγχοι είναι ο ένας λόγος .Ο δεύτερος: βαθιά κατανόηση ότι ο νόμος προστατεύει την υγεία όλων.
Στη χώρα μας, δυστυχώς, οι νοοτροπίες του «δε βαριέσαι», «ωχ αδερφέ», «θα τα βρούμε», εξακολουθούν να υπονομεύουν την ασφάλεια. Και όταν συμβαίνει μια τραγωδία και χάνονται ανθρώπινες ζωές, συχνά παρατηρούμε δύο αντιφατικές αντιδράσεις: την προσπάθεια μεταφοράς της ευθύνης αλλού και την επίδειξη δημόσιας λύπης εκ των υστέρων.
Στην Περιφέρεια Θεσσαλίας με Περιφερειάρχη, τον Δημήτρη Κουρέτα επιλέγουμε έναν διαφορετικό δρόμο. Δύσκολο αλλά αυτονόητο. Χωρίς να υπολογίζουμε πολιτικό κόστος ή πρόσκαιρες αντιδράσεις, θέτουμε ως απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια των πολιτών, την ασφάλεια μας. Με συνεχείς ελέγχους, με ξεκάθαρη στάση, με πίστη στην εύλογη εμπιστοσύνη των πολιτών στη Διοίκηση πιστεύουμε ότι θα έχουμε στο πλευρό μας ολόκληρη την κοινωνία, γιατί το καλό όλων υπερτερεί του ατομικού καλού.
Η ασφάλεια, στους δρόμους, στη διατροφή, στο νερό, στα σχολεία, στις επιχειρήσεις, δεν είναι ευθύνη ενός μόνο φορέα. Είναι συλλογικό δικαίωμα και κοινή υποχρέωση. Και όταν οι πολίτες μιλούν με υπευθυνότητα, οι αρχές οφείλουν να ακούν και να πράττουν.
Ο σεβασμός στον νόμο και οι έλεγχοι δεν περιορίζουν την ελευθερία μας. Τη διασφαλίζουν. Και αυτό είναι το πιο ουσιαστικό κοινωνικό μας συμβόλαιο και είμαστε αποφασισμένοι να το τιμήσουμε.
*Η Μαρία Γαλλιού είναι δικηγόρος , χωρική Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε Λάρισας
