«Οι αναγνώστες θα γίνουν μάρτυρες αφηγήσεων που αναφέρονται στην προβληματική των σχέσεων, αλλά και στις δυνατότητες να χτιστεί ένας ώριμος συντροφικός δεσμός».
Στο βιβλίο μου υπάρχουν πολλές ιστορίες ζευγαριών που προσπαθούν να βγουν από τη δίνη των προβλημάτων, των συγκρούσεων και των ματαιωμένων προσδοκιών στην όχθη μιας υγιούς συντροφικότητας. Οι αναγνώστες θα γίνουν μάρτυρες αφηγήσεων που αναφέρονται στην προβληματική των σχέσεων, αλλά και στις δυνατότητες να χτιστεί ένας ώριμος συντροφικός δεσμός.
Συνέντευξη στον Λάμπρο Αναγνωστόπουλο
Η πορεία μιας σχέσης μετά την πρώτη εκρηκτική φάση του έρωτα αποτελεί ένα από τα πιο διαχρονικά και ουσιαστικά ερωτήματα της ανθρώπινης εμπειρίας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής Γιώργος Γιαννούσης, με αφορμή το βιβλίο του «Μετά τον έρωτα τι», Εκδόσεις Αρμός, το οποίο παρουσιάζεται σήμερα στη Λογοτεχνική Γωνία, φωτίζει τη μετάβαση από το πάθος στη συντροφικότητα και αναδεικνύει τις προκλήσεις αλλά και τις δυνατότητες των σύγχρονων σχέσεων.
Μέσα από αναστοχαστικές σκέψεις, παραδείγματα και ψυχολογικές προσεγγίσεις, αναδεικνύεται η βαθύτερη δυναμική της αγάπης ως μιας ζωντανής διαδικασίας που εξελίσσεται, δοκιμάζεται και ωριμάζει στον χρόνο.
Αναλυτικά η συνέντευξη:
Ο τίτλος του βιβλίου σας θέτει ένα ερώτημα που αφορά σχεδόν όλους. Τελικά, τι συμβαίνει στις σχέσεις μετά την πρώτη, εκρηκτική φάση του έρωτα;
Στην αρχαία ελληνική γραμματεία ο έρωτας παρουσιάζεται συχνά σαν παιδί, αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς το παιδί συμβολίζει τον αυθορμητισμό, την παρορμητικότητα και την έλλειψη λογικής που συχνά συνοδεύουν τον έρωτα. Η πρώτη φάση του έρωτα είναι συνήθως πολύ έντονη, τόσο συναισθηματικά όσο και σωματικά. Είναι μια περίοδος όπου ο άλλος μάς φαίνεται σχεδόν τέλειος και πολλές φορές νιώθουμε ότι είναι η προέκταση του εαυτού μας. Οι διαφορές δεν φαίνονται τόσο καθαρά και ο πόθος κυριαρχεί απόλυτα. Δημιουργείται ένα δυνατό αίσθημα εγγύτητας, αποδοχής αλλά και εξάρτησης από τον άλλον.
Αυτό όμως δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα με την ίδια ένταση. Με τον χρόνο αρχίζουμε να βλέπουμε τον άλλον περισσότερο ρεαλιστικά, ως ένα ξεχωριστό πρόσωπο με τις δικές του ιδιαιτερότητες. Όταν υποχωρεί το πάθος ξεκινά η πραγματική δοκιμασία της σχέσης, εκεί όπου θα φανεί αν η σχέση θα εξελιχθεί σε ένα χώρο προσωπικής εξέλιξης ή αν θα οδηγηθεί σε αδιέξοδο.
Το ερώτημα «μετά τον έρωτα τι;» αφορά ακριβώς αυτή τη μετάβαση από την έντονη ερωτική έλξη στη δυνατότητα μιας βαθύτερης συντροφικότητας, δηλαδή σε μια σχέση που δεν βασίζεται μόνο στο πάθος, αλλά και στην αποδοχή, στη φροντίδα και στη συμπόρευση.
Για να καταλάβουμε όμως τι συμβαίνει μετά τον έρωτα, χρειάζεται να δούμε και τι υπήρχε πριν από αυτόν. Τι κουβαλά ο καθένας από τη δική του ζωή, ποιες προσδοκίες έχει και ποιες ανάγκες ή ελλείψεις προσπαθεί να καλύψει μέσα από τη σχέση.
Στο βιβλίο μου υπάρχουν πολλές ιστορίες ζευγαριών που προσπαθούν να βγουν από τη δίνη των προβλημάτων, των συγκρούσεων και των ματαιωμένων προσδοκιών στην όχθη μιας υγιούς συντροφικότητας. Οι αναγνώστες θα γίνουν μάρτυρες αφηγήσεων που αναφέρονται στην προβληματική των σχέσεων, αλλά και στις δυνατότητες να χτιστεί ένας ώριμος συντροφικός δεσμός.
Οι αφηγήσεις αυτές συχνά εμπλουτίζονται από μια αναστοχαστική-φιλοσοφική αναφορά στον έρωτα, από την αποτύπωση και ανάλυση των κοινωνικών επιρροών, από την εμβάθυνση στις ψυχικές διεργασίες, καθώς και από αρκετές αναφορές σε βιβλιογραφικές πηγές και παραπομπές σε στίχους, τραγούδια και αποσπάσματα από άλλους στοχαστές του έρωτα και των σχέσεων.
Οι σύγχρονες σχέσεις φαίνεται να δοκιμάζονται περισσότερο από παλαιότερα. Ποιοι είναι, κατά τη γνώμη σας, οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν σήμερα τη διάρκεια και την ποιότητά τους;
Στις προηγούμενες γενιές οι σχέσεις στηρίζονταν περισσότερο σε κάποιες σταθερές κοινωνικές δομές και σε πιο αυστηρές νόρμες, οι οποίες πηγάζανε από την οικογένεια, την κουλτούρα της κοινότητας, την οικονομική ανάγκη ή σε κάποιες κοινωνικές συμβάσεις. Αυτά λειτουργούσαν ως ένα πλαίσιο που συγκρατούσε τις σχέσεις περισσότερο σταθερές, ακόμη κι όταν οι άνθρωποι δεν ήταν πάντα συναισθηματικά ικανοποιημένοι.
Σήμερα οι σχέσεις βασίζονται πολύ περισσότερο στην προσωπική επιλογή και στο αίσθημα της προσωπικής ικανοποίησης. Αυτό είναι σίγουρα ένα σημαντικό κέρδος, γιατί οι άνθρωποι αναζητούν με περισσότερη αυθεντικότητα την ελευθερία στις σχέσεις τους. Ταυτόχρονα όμως κάνει τις σχέσεις πιο ευάλωτες, γιατί η συνύπαρξη απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια και το Εγώ πολλές φορές δεν το επιτρέπει.
Οι άνθρωποι προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα σε δύο βασικές ανάγκες, την ανάγκη για προσωπική ελευθερία και την ανάγκη για εγγύτητα με τον σύντροφο. Αυτή η ισορροπία δεν είναι πάντα εύκολη. Όταν η ελευθερία βιώνεται ως απειλή για τη σχέση ή όταν η σχέση βιώνεται ως περιορισμός της προσωπικής ελευθερίας, τότε δημιουργούνται εντάσεις που δοκιμάζουν τη διάρκεια και την ποιότητά της.
Ζούμε σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι φαίνεται να φοβούνται τη δέσμευση; Ποια στοιχεία βοηθούν μια σχέση να αντέξει στον χρόνο;
Σε αρκετές περιπτώσεις πράγματι βλέπουμε έναν φόβο απέναντι στη δέσμευση. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν επιθυμούν να αγαπήσουν ή να συνδεθούν, αλλά ότι φοβούνται μήπως χάσουν την ελευθερία τους ή μήπως επαναλάβουν στη σχέση παλιές εμπειρίες που τους πλήγωσαν.
Για να αντέξει μια σχέση στο χρόνο χρειάζονται μερικά βασικά πράγματα, καλή επικοινωνία, αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου, και η ικανότητα να διαχειρίζονται οι σύντροφοι τις συγκρούσεις χωρίς να διαλύεται η σχέση. Πολύ σημαντική είναι επίσης η εμπιστοσύνη που χτίζεται σιγά σιγά. Μια υγιή και ώριμη σχέση απαιτεί πάνω απ’ όλα δύο ώριμες προσωπικότητες. Η προσωπική εξέλιξη και ψυχική ωρίμανση κάθε συντρόφου γίνονται το πλέγμα που συγκρατεί τον συντροφικό δεσμό.
Μια ώριμη σχέση δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν δυσκολίες, σημαίνει, κυρίως, ότι οι δύο σύντροφοι μπορούν να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες μαζί, χωρίς να χάνεται ο δεσμός τους και χωρίς να καταπιέζονται οι προσωπικές τους ανάγκες. Το ζητούμενο είναι να βρεθεί μια ισορροπία ανάμεσα στο «εγώ» και στο «εμείς». Εκεί βρίσκεται και η ουσία της συντροφικότητας.
Αν έπρεπε να συνοψίσετε σε μία σκέψη το μήνυμα του βιβλίου σας, ποια θα ήταν αυτή;
Το βασικό μήνυμα του βιβλίου είναι ότι ο έρωτας δεν τελειώνει όταν υποχωρεί το έντονο πάθος. Στην πραγματικότητα, τότε αρχίζει η πιο ουσιαστική φάση του, παρ’ ότι αυτή δεν είναι το ίδιο ελκυστική. Ο έρωτας, όπως και οι άνθρωποι, αλλάζει και ωριμάζει με τον χρόνο, δοκιμάζεται μέσα στις αλλαγές της ζωής, στα εύκολα και τα δύσκολα περάσματα, δοκιμάζεται στο αμόνι των προσωπικών αλλαγών και στο πεδίο των αντιπαραθέσεων, των αντιφάσεων και των συνθέσεων.
Η πραγματική σχέση γεννιέται όταν οι δύο σύντροφοι μπορούν να συναντηθούν όχι μόνο στην επιθυμία, αλλά και στη φροντίδα, στη συνήθεια, στις δυσκολίες και στη φθορά του χρόνου. Όταν η σχέση βοηθά τους συντρόφους να εξελίσσονται σε προσωπικό επίπεδο και η προσωπική εξέλιξη με τη σειρά της δυναμώνει τη σχέση.
Ο έρωτας, με τον χρόνο, μεταμορφώνεται σε αγάπη. Η αγάπη δεν είναι ένα στατικό συναίσθημα, αλλά μια ζωντανή διεργασία. Είναι μια κατάσταση που περιλαμβάνει τον έρωτα, αλλά ταυτόχρονα την αμοιβαιότητα, την εμπιστοσύνη, την αλληλεξάρτηση και την κοινή εξέλιξη των δύο ανθρώπων. Με άλλα λόγια, είναι ένας δεσμός που δεν μένει ίδιος, αλλά ωριμάζει και αλλάζει μαζί με τους ανθρώπους που τον βιώνουν.
Σχετικά με την παρουσίαση βιβλίου
Η Αντιδημαρχία Πολιτισμού του Δήμου Λαρισαίων, το βιβλιοπωλείο «Καλτσάς» και οι εκδόσεις Αρμός σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου “Μετά τον έρωτα τι;” του Γιώργου Γιαννούση, την Παρασκευή 20 Μαρτίου & ώρα 19:00 στη Λογοτεχνική Γωνία (Γαληνού 3, Λάρισα τ.κ. 41222).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
- Μαρία Γαλλιού, Χωρική Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ, Δικηγόρος,
- Λευτέρης Παπαστεργίου, Δημοσιογράφος,
- Αριστέα Πάνου, Αναγνώστρια,
- Ντάρια Παπαδοπούλου, Αναγνώστρια,
και ο συγγραφέας Γιώργος Γιαννούσης.
Την εκδήλωση θα πλαισιώνουν έργα της εικαστικού Θάλειας Θεοφίλου.
