Η επίθεση στο Ιράν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αλλάζει τα δεδομένα τόσο στην περιοχή όσο και στη χώρα μας, ενώ είναι πολύ πιθανό οι στρατιωτικές συγκρούσεις να επεκταθούν σε σειρά χωρών της Μέσης Ανατολής.
Σε πρώτη φάση η ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή ευνοεί στη χώρα μας τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Όχι μόνο γιατί σε περιόδους συγκρούσεων και διεθνών αβεβαιοτήτων οι ψηφοφόροι συσπειρώνονται γύρω από τις κυβερνήσεις τους αλλά και γιατί πιέζονται τα δεξιόστροφα εκλογικά κοινά που αυτή τη στιγμή αποτελούσαν την αχίλλειο, πτέρυγα του κυβερνώντος κόμματος.
Η αποστολή των φρεγατών και των μαχητικών στην Κύπρο και εν συνεχεία η ανταπόκριση στο αίτημα της Βουλγαρίας για αποστολή πυραύλων και μαχητικών στη Βόρεια Ελλάδα για την προστασία της Σόφιας -όλα ενταγμένα στο νατοϊκό σχεδιασμό- καθώς και η μετακίνηση πυραύλων Πάτριοτ στην Κάρπαθο, αποδυναμώνει την πίεση της ακροδεξιάς στο κυβερνών κόμμα. Ταυτόχρονα, η κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» στην περιοχή αποδυναμώνει την λεγόμενη «αντισυστημική ψήφο».
Αυτά σήμερα, γιατί μετά …έρχονται οι μέλισσες: Η ενίσχυση του πληθωρισμού μέσω και των αυξήσεων στην ενέργεια, οι συνέπειες στον τουρισμό αλλά και στην ανάπτυξη και τη ναυτιλία και -σε δεύτερη φάση- τα νέα προσφυγικά/μεταναστευτικά κύματα, καθιστούν ασφαλώς την κατάσταση δύσκολα διαχειρίσιμη για την κυβέρνηση. Ιδίως στην περίπτωση που ο πόλεμος έχει διάρκεια πέραν του ενός μηνός και αν χτυπήσουν «μοναχικοί λύκοι» σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Η κυβέρνηση κατανοεί το πρόβλημα και επιχειρεί από τώρα να δημιουργήσει ψευδαισθήσεις ότι θα το αντιμετωπίσει με επιδοματικές πολιτικές όπως έπραξε και με την κρίση στην Ουκρανία, πληρώνοντας στις ευρωεκλογές το τίμημα της σημαντικής μείωσης της αγοραστικής δυνατότητας των πολιτών. Επιπλέον ουδείς στο μέλλον μπορεί να αποκλείσει «διατάραξη των ήρεμων νερών» στο Αιγαίο, ενώ ακόμα και ένα σχετικά γρήγορο τέλος του πολέμου η παγκόσμια αβεβαιότητα λόγω του Ντ. Τραμπ θα συνεχιστεί.
Το ερώτημα για τον Κ. Μητσοτάκη είναι αν θα αξιοποιήσει να αξιοποιήσει το «ξέφωτο» που του προσφέρει ο πόλεμος, καθώς είναι βέβαιο πως άλλη τέτοια ευκαιρία δεν θα του παρουσιαστεί εκ νέου.
Ο πρωθυπουργός έχει μπροστά του τρεις επιλογές για το χρόνο των εκλογών:
-Πρώτη επιλογή να αξιοποιήσει το «ξέφωτο» και να προχωρήσει στον απόλυτο εκλογικό αιφνιδιασμό, στήνοντας κάλπες πριν το ερχόμενο καλοκαίρι, ζητώντας νωπή λαϊκή εντολή προκειμένου να αντιμετωπίσει τις συνέπειες που θα υπάρξουν.
-Δεύτερη επιλογή να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές το προσεχές φθινόπωρο, μετά το «πακέτο της ΔΕΘ» και πριν εκδηλωθούν στην ολότητά τους τα δυσμενή αποτελέσματα του πολέμου στην οικονομία και την κοινωνία.
-Τρίτη επιλογή, να επιμείνει στο σχεδιασμό του και να πραγματοποιήσει τις εκλογές την άνοιξη του νέου έτους.
Είναι προφανές πως οι οριστικές αποφάσεις δεν μπορεί να ληφθούν πριν τη λήξη του πολέμου στο Ιράν…
