Οι οικογένειες των αφιερωτών της Λάρισας είναι ελάχιστες (11) και γι’ αυτό αναφέρονται μόνο 3 συνοικίες της: η Αρναούτ (Αρβανίτικη), στην οποία κατοικούσε η οικογένεια της Χρηστίνας του Αγγέλου Αρβανίτη, η Εμέ, στην οποία κατοικούσε η οικογένεια του Γιώργου Σταφυλά και η Ταυτά Καλλά, στην οποία κατοικούσε ο Παναγιώτης Μπακάλης.
Η συνοικία Αρναούτ αντιστοιχεί με τη σημερινή του Αγ. Αθανασίου. Ήταν η περιοχή της πόλης όπου είχαν εγκατασταθεί Αρβανίτες, δηλαδή Βορειοηπειρώτες, όπως δείχνει το όνομα της αφιερώτριας. Αναφέρεται και σε ένα χειρόγραφο του Μεγάλου Μετεώρου των μέσων του 18ου αι. Τώρα, η αρχαιότερη γνωστή μαρτυρία της μετατοπίζεται κατά έναν αιώνα.
Η συνοικία Εμέ ήταν κοντά στην Αρναούτ και γι’ αυτό πρέπει να είναι η συνοικία Εμίν ή Εμινλέρ, η οποία αναφέρεται στα τέλη του 19ου αι. Χάρη στον ιεροσολυμιτικό κώδικα 509, γνωρίζουμε τώρα ότι υπήρχε πριν από τα μέσα του 17ου αι. και ότι σ’ αυτήν, μολονότι είχε τουρκικό όνομα, κατοικούσαν και Έλληνες.
Η συνοικία Ταυτά Καλλά, ίσως είναι η αναφερόμενη τον 19ο αι ως Καλάς, Κιαλιάς, Καλεάσι, η οποία κατά τον Ιω. Οικονόμο ήταν τμήμα της συνοικίας του Παράσχου, της σημερινής δηλαδή συνοικίας του Αγ. Νικολάου, στα ανατολικά της προς τη διασταύρωση των οδών Παναγούλη και Πολυτεχνείου. Κα-τά τον Ιω. Οικονόμο « εἰς τὸν Παράσχον μαχαλάν εἰς μέρος ὀνομαζόμενον Καλεάσι, ἀπό τό κάστρον, τουρκικά καλεά».
