Η Ανδρονίκη Χατζηαβραάμ μετακινείται με ηλεκτρονικό αμαξίδιο και είναι ένα πολύ ενεργό μέλος της κοινωνίας της Λάρισας. Βγαίνει καθημερινά στο κέντρο της πόλης με μεγάλη προσοχή, αλλά και με μεγάλη αυτοπεποίθηση.
«Πρέπει πάντα να πιστεύεις στον εαυτό σου» αναφέρει συχνά. Σέβεται τον χώρο των άλλων, όσο απαιτεί φυσικά να την σέβονται και οι άλλοι, είτε βρίσκεται στο δρόμο, είτε στο πεζοδρόμιο, είτε σε κάποιο κατάστημα. Εκτός των άλλων, ασχολείται από μικρή ηλικία με τη ζωγραφική, αλλά και με τη χρήση υπολογιστή, όπου περνάει τον ελεύθερο χρόνο της αλλά και δουλεύει.
Με τη βοήθεια της τεχνολογίας μάλιστα έχει εξελίξει αρκετά το ταλέντο της στα εικαστικά. Προτιμά τη λέξη ιδιαιτερότητα από τη λέξη αναπηρία.
«Ο καθένας πρέπει να βρει τον τρόπο να ξεπερνάει τις όποιες δυσκολίες συναντά. Αποδέχεσαι αυτό που είσαι, ευελπιστείς να το αποδεχτούν και οι άλλοι, προσπαθείς γι’ αυτό και προχωράς μπροστά. Αγαπώ πολύ τη ζωγραφική, με ηρεμεί. Η αναπηρία είναι κατάσταση δεν είναι ασθένεια».
Για το τον τρόπο με τον οποίο όλο και περισσότερα μέλη της κοινωνίας θα εξοικειωθούν με την εικόνα ατόμων σε αμαξίδια, η Ανδρονίκη Χατζηαβραάμ είχε τονίσει μιλώντας στη larissanet: «Μια πολύ καλή πρόταση αφού βεβαίως υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές, είναι να διοργανώνονται πιο συχνά ειδικά συνέδρια και σεμινάρια τα οποία να παρακολουθεί όλος ο κόσμος. Θέλουμε δουλειά ακόμη και περισσότερη εξοικείωση με την εικόνα». Οι άνθρωποι με ιδιαιτερότητες δεν είναι αόρατοι και παρότι θέλουμε αρκετή δουλειά ακόμη στην Ελλάδα, η Ανδρονίκη Χατζηαβραάμ αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα.
Λάμπρος Αναγνωστόπουλος
