Γράφει ο Απόστολος Καλογιάννης,
Αναπληρωτής Τομεάρχης Αυτοδιοίκησης της ΕΛ.Α.Σ.
Δήμαρχος Λαρισαίων 2014-2023
Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν επτά χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Η κυβέρνηση πανηγυρίζοντας την επέτειο δημοσίευσε ένα απολογισμό της, στον οποίο είναι προφανής ο στόχος να εμφανιστούν με αριθμούς και αλχημείες οι «επιτυχίες» της.
Αυτό όμως που βιώνει ο μέσος Έλληνας δεν έχει σχέση με τους αριθμούς και τα ποσοστά. Η καθημερινότητά του έγινε πιο δύσκολη. Η ακρίβεια καλπάζει (19,5% πληθωρισμός στα τρόφιμα) με τις τιμές στο σούπερ μάρκετ να έχουν φτάσει στα ύψη. Ο μισθός δεν φτάνει για να βγει ο μήνας, οι Έλληνες δουλεύουν πιο πολύ από τους Ευρωπαίους με στοιχεία του ΟΟΣΑ, τα ευάλωτα νοικοκυριά δεν μπορούν να πληρώσουν το ρεύμα και πολλές κατοικίες που αποκτήθηκαν με δανεισμό βγαίνουν στο σφυρί.
Τα προβλήματα στο ΕΣΥ είναι πολλά με την υποστελέχωση σε γιατρούς και νοσηλευτές. Στην εκπαίδευση ο οικογενειακός προϋπολογισμός τινάζεται στο αέρα για μια θέση στον «ήλιο» μέσω των πανελλαδικών που στη συνέχεια οδηγεί ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων πτυχιούχων-επιστημόνων να φεύγουν στο εξωτερικό γιατί δεν μπορούν να βρουν δουλειά ή αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.
Η πραγματική ζωή, λοιπόν, διαφέρει πολύ από τα ωραία νούμερα της Ν.Δ. και εκφράζεται κυρίως με την άποψη των πολλών ότι το 2019 ζούσε καλύτερα από το σήμερα.
Είναι πράγματι πολλά αυτά που συνθέτουν τη ζοφερή εικόνα της μέσης Ελληνικής οικογένειας. Πολύ περισσότερα από αυτά που παραπάνω περιγράφηκαν. Τα στοιχεία όλα σήμερα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και πιο λίγοι και οι φτωχοί φτωχότεροι και περισσότεροι.
Τα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής των 7 χρόνων με έντονο ταξικό χαρακτήρα υπέρ των λίγων τα βιώνει μεγάλο τμήμα της κοινωνίας μας.
Ταυτόχρονα οι πολίτες μέχρι «χθες» απέναντι στα σκάνδαλα, τη διαφθορά (ΟΠΕΚΕΠΕ, αναθέσεις κτλ) τα ζητήματα σοβαρού ελλείματος δημοκρατίας με τις υποκλοπές και τις παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη, τα Τέμπη και τα καθημερινά τους βιώματα, θεωρούσαν και θεωρούν ότι η αντιπολίτευση δεν κάνει καλά τη δουλειά της και δεν δημιουργεί τις προϋποθέσεις πολιτικής αλλαγής. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθήσαμε με αμηχανία , με σκεπτικισμό, πολλές φορές με θυμό την αδυναμία δημιουργίας ενός προοδευτικού πόλου που έτσι κι αλλιώς απαιτείται στη δημοκρατία μας.
Η ανάγκη δημιουργίας του οδήγησε στη ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) με ηγέτη έναν έντιμο πολιτικό που σε δύσκολους καιρούς έδωσε μάχες για τη χώρα απέναντι σ’ όλους εκείνους που τη χρεοκόπησαν, αλλά και σ’ εκείνους τους Ευρωπαίους που παθαίνουν «αλλεργία» όταν ακούνε τη λέξη «Αριστερά» και δυσκόλεψαν με το παραπάνω την πορεία της.
Σήμερα, η ελπιδοφόρα ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. μπορεί να αποτελέσει τον φορέα της πολιτικής αλλαγής που χρειάζεται η χώρα, με στόχο να αλλάξουν οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα.
Πριν λίγες ημέρες δημοσιεύτηκε η απάντησή μας στο κυβερνητικό success story . Αποδομήθηκε βήμα-βήμα η κυβερνητική πολιτική των 7 χρόνων και διατυπώθηκαν οι άξονες μιας νέας πολιτικής που θα λύνει τα προβλήματα των πολλών σ’ ένα πλαίσιο δημοκρατίας και λειτουργίας των θεσμών του κράτους.
Η ΕΛ.Α.Σ. εμφανίζεται ως ο χώρος εκείνος που μπορεί να σταθεί με αξιώσεις κυβερνητικής αλλαγής απέναντι στη Ν.Δ. Καταγράφεται όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις αλλά κυρίως στη συνείδηση των προοδευτικών πολιτών ότι ΜΠΟΡΕΙ. Αυτή την περίοδο εξειδικεύονται όλες οι αναλυτικές πολιτικές που συνιστούν στροφή-αλλαγή της πολιτικής υπέρ των πολλών . Οι άξονες διατυπώθηκαν ήδη από τον πρόεδρο και τ. πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα με σοβαρότητα χωρίς κραυγές με ενσυναίσθηση, πάνω απ’ όλα μ’ ένα αξιακό φορτίο αναλλοίωτο στα δύσκολα χρόνια και με βαθιά πίστη στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Το αύριο της χώρας μας και της κοινωνίας μπορεί και πρέπει να είναι διαφορετικό.
Η συστράτευση όλων τούτη τη στιγμή είναι το ζητούμενο.
