Πέμπτη 12 Νοεμβρίου σήμερα και σύμφωνα με το εορτολόγιο γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν το όνομα: Νείλος
Όσιος Νείλος ο Ασκητής
Για τον Όσιο Νείλο, ο Σ. Ευστρατιάδης στο Αγιολόγιο του γράφει και τα εξής: «Οὗτος ἦν διάσημος ἐν λόγοις καί ἐν ἀξιώματι, ἔπαρχος Κωνσταντινουπόλεως καί εὐσεβέστατος, ζῶν ἐπί τῆς ἐποχῆς Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου (379 – 395) [εἰκάζω μᾶλλον ἐπί Θεοδοσίου τοῦ Β´ (408 – 450)], κατά δέ τόν Συναξαριστήν Νικόδημου (οὐχί ὀρθῶς) ἐπί Μαυρικίου (582 – 602)· συζευχθείς μετά γυναικός ἀπέκτησε τέκνα δυό, ἓν ἄῤῥεν καί ἓν θήλυ· ἀλλά ἄσβεστον ζῆλον ἔχων πρός τήν μοναχικήν πολιτείαν, κατέπεισε τήν σύζυγον αὐτοῦ νά ἐγκαταλείψωσι τήν Κωνσταντινούπολιν καί ἦλθον εἰς Ἄλεξανδρειαν ἐκεῖ διεχωρίσθησαν ἀπ᾿ ἀλλήλων, καί ἡ μέν γυνή ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτῆς τό θυγάτριον, ὁ δέ Νεῖλος τόν υἱόν αὐτοῦ Θεόδουλον, μεθ᾿ οὗ ἀπῆλθεν εἰς τό ὄρος Σινᾶ πρός ἄσκησιν ἀλλ᾿ ἐκεῖ ἐπιπεσόντες βάρβαροι ἀπήγαγαν μεταξύ ἄλλων καί τόν υἱόν αὐτοῦ, διά τόν ὁποίον ἔκλαιε καίἐθρήνει πικρῶς (ἴδ. Ἀββάδες τριάκοντα ὀκτώ οἱ ἐν Σινᾶ, Ἰανουαρ. 14). Εἰς τήν ἐρημικήν ἐκείνην ἀνάπαυσιν ἠσχολήθη εἰς συγγραφάς ἀσκητικῶν ἔργων, μαρτυρούντων τήν σοφίαν αὐτοῦ καί τόν πρός ἄσκησιν ἔρωτα. Ἐν νηστείαις καί προσευχαῖς διαβιώσας, ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ. Τά ἱερά αὐτοῦ ὀστᾶ μετακομίσθησαν ὑπό τοῦ βασιλέως Ἰουστίνου (518 – 527) καί κατετέθησαν ἐν τῷ ναῷ τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἐν τῷ Ὀρφανοτροφείῳ κάτωθεν τοῦ θυσιαστηρίου. Ἂν τοῦτο ἀληθεύῃ, ἡ τοῦ Συναξαριστοῦ πληροφορία, ὅτι ἐπί Μαυρικίου ἤκμασε, δέν στηρίζεται».
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων γεννήθηκε στην Αμαθούντα της Κύπρου (η Αμαθούς, ήταν η σημερινή Παλαιά Λεμεσός). Ήταν γιος του άρχοντα Επιφανίου και της Ευκοσμίας και έζησε στα χρόνια του Βασιλιά Ηρακλείου (615 μ.Χ.).
Όταν μεγάλωσε, νυμφεύθηκε και απέκτησε παιδιά, τα οποία ανέθρεψαν με τη σύζυγό του σαν αληθινοί χριστιανοί γονείς. Γρήγορα, όμως, η γυναίκα του και τα παιδιά του πέθαναν. Ο Ιωάννης είχε μεγάλη περιουσία και του έγιναν πολλές προτάσεις να κάνει καινούργια οικογένεια. Όμως τις απέρριψε όλες, απαντώντας: «Νομίζω, προς όλους είμαι οφειλέτης. Και δεν το νομίζω μόνο. Είμαι. Διότι οι χριστιανοί έχουμε αλληλεγγύη. Δεν το λέει ο Παύλος; Εἴμεθα μέλη ἀλλήλων. Αφού, λοιπόν έχω τη δυνατότητα να δώσω στους αδελφούς μου, άρα είμαι και υποχρεωμένος να δώσω. Να γιατί εργάζομαι και δε θα πάψω να το κάνω. Η περιουσία μου δεν μπορεί να είναι ανώτερη απ’ αυτά τα χρέη μου».
Για τη λαμπρότητα της ζωής του, ο Ιωάννης έγινε αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας. Διέπρεψε σαν πνευματική λυχνία στην πατριαρχεία πολλά χρόνια και έκανε πολλά θαύματα. Επειδή δε μοίραζε πλουσιοπάροχα στους φτωχούς την ελεημοσύνη ονομάστηκε Ελεήμων. Είχε καταστεί τόσο σεβάσμιος, ώστε και αυτοί οι ειδωλολάτρες τον σέβονταν. Τελικά, ειρηνικά παρέδωσε την μακάρια ψυχή του στο Θεό το 620 μ.Χ. Και είναι μακάρια η ψυχή του, διότι ο Κύριος λέει: «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοί ἐλεηθήσονται» ( Ευαγγέλιο Ματθαίου, ε’ 7). Μακάριοι, δηλαδή, είναι οι ευσπλαχνικοί στη δυστυχία του πλησίον, διότι αυτοί θα ελεηθούν από το Θεό.
