Η ιδέα που κράτησε έναν ερευνητή στην Ελλάδα και το στοίχημα για τους παραγωγούς
Τι μπορεί να συνδέει ένα σακουλάκι αμύγδαλα από το Συκούριο, το σκόρδο Πλατυκάμπου και μια συστατική επιστολή για δουλειά στη Γερμανία που τελικά έδωσε τη θέση της σε μια επιχειρηματική ιδέα; Μια ερευνητική διαδρομή τριάντα χρόνων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, με επίκεντρο την αξία των ελληνικών τροφίμων.
Αυτή η διαδρομή ξεδιπλώθηκε στο 4ο TrophyΤροφή Meet-Up για το 2026, την Τρίτη 3 Νοεμβρίου, στο Τμήμα Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας, στο Μεζούρλο. Με θέμα «Από το χωράφι στα τρόφιμα του αύριο», η εκδήλωση του οργανισμού «Νέα Γεωργία – Νέα Γενιά», σε συνεργασία με το Τμήμα, έφερε στην ίδια συζήτηση επιστήμονες, παραγωγούς και φοιτητές.
Για τον Δημήτρη Κουρέτα ήταν μια επιστροφή σε γνώριμο έδαφος.
Ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας μίλησε με την ιδιότητα του καθηγητή Φυσιολογίας και Τοξικολογίας, στο Τμήμα όπου εργάζεται με τους συνεργάτες και τους φοιτητές του. «Είναι το τμήμα μου, το οποίο το αγαπώ», ανέφερε. Μια διαφορετική «ανασκαφή»
Για να περιγράψει το αντικείμενο αυτής της δουλειάς, ο κ. Κουρέτας δανείστηκε μια εικόνα από την αρχαιολογία: όπως μια ανασκαφή αποκαλύπτει όσα κρύβει η γη, έτσι και η έρευνα καλείται να αποκαλύψει την αξία των φυτών και των τροφίμων της.
Η τοπική προέλευση χρειάζεται επιστημονική τεκμηρίωση για να αποκτήσει ουσιαστικό αντίκρισμα. Ακόμη και η διαφορετική έκθεση στον ήλιο, εξήγησε, μπορεί να επηρεάσει τη σύσταση ενός καρπού. Το εργαστήριο αναζητά αυτές τις διαφορές και μελετά τι σημαίνουν για το ίδιο το προϊόν. Το ζητούμενο είναι πως θα περάσουμε από το χωράφι στα τρόφιμα της επόμενης δεκαετίας. Δηλαδή πως θα μπορέσουμε να αναδείξουμε τη προστιθέμενη αξία που έχει το ελληνικό και κυρίως το θεσσαλικό τρόφιμο. Πρέπει να αναδείξουμε με επιστημονικό τρόπο τα προϊόντα του τόπου μας, διότι αυτό σημαίνει καλύτερη τιμή για τον παραγωγό και καλύτερες ιδιότητες για τους ανθρώπους που τα καταναλώνουν» σημείωσε και πρόσθεσε: «Έχουμε δουλέψει, εγώ στο εργαστήριο μαζί με τα παιδιά, τριάντα ακριβώς χρόνια πάνω σε αυτό», σημείωσε. Ο στόχος είναι συγκεκριμένος: «Καλύτερη τιμή για τον παραγωγό και ποιοτικά προϊόντα για τους καταναλωτές».
Χαρακτηριστική ήταν η επιλογή του να αφήσει την παρουσίαση των εφαρμογών στους νεότερους συνεργάτες του: «Θέλω να μιλήσουν οι μαθητές μου γι’ αυτό και όχι εγώ».
Η ιδέα που κράτησε έναν ερευνητή στην Ελλάδα
Ένας από αυτούς, ο δρ. Φώτης Τέκος, διευθύνων σύμβουλος της FoodOxys, περιέγραψε μια προσωπική στιγμή που εξελίχθηκε σε επαγγελματική διαδρομή. Το 2019 είχε ζητήσει από τον κ. Κουρέτα συστατική επιστολή για να φύγει στη Γερμανία. Η απάντηση ήταν να ακούσει πρώτα μια ιδέα.
Η συζήτηση εκείνη, όπως αφηγήθηκε, οδήγησε στη δραστηριότητα που αναπτύσσουν σήμερα μέσω της εταιρείας τεχνοβλαστού, μεταφέροντας την εργαστηριακή γνώση σε υπηρεσίες για παραγωγούς και επιχειρήσεις.
Το αμύγδαλο Συκουρίου αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η ανάλυση των διατροφικών χαρακτηριστικών του, εξήγησε ο κ. Τέκος, προσφέρει στοιχεία για την ανάδειξη της ταυτότητάς του. Στο ράφι, αυτά μπορούν να δώσουν στον καταναλωτή έναν επιπλέον λόγο επιλογής, πέρα από τη χαμηλότερη τιμή.
Από την ανάλυση στη συσκευασία
Την πρακτική δυσκολία περιέγραψε ο Κώστας Σπανούλης, πρόεδρος του συνεταιρισμού «Καρπολόγιον»: ο παραγωγός γνωρίζει τον κόπο και την ποιότητα της δουλειάς του, χρειάζεται όμως να πείσει και την αγορά. Οι εργαστηριακές αναλύσεις, ανέφερε, βοήθησαν να αποτυπωθούν τα χαρακτηριστικά των αμυγδάλων στη συσκευασία και να ανοίξουν αγορές του εξωτερικού.
Η συζήτηση για το σκόρδο Πλατυκάμπου, με τη συμμετοχή του προέδρου του συνεταιρισμού Γιάννη Κουκούτση, ανέδειξε τη σύνδεση καλλιεργητικής πρακτικής και έρευνας.
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Περσεφόνη Γιαννούλη έθεσε το επόμενο ερώτημα: ποια πολύτιμα συστατικά διατηρούνται μέχρι το τρόφιμο να φτάσει στον καταναλωτή;
Στη συνεργασία γνώσης και παραγωγής στάθηκαν επίσης η πρόεδρος του Τμήματος Κατερίνα Μούτου.
Ο Αντιπεριφερειάρχης Πρωτογενούς Τομέα Δημήτρης Τσέτσιλας αναφέρθηκε στον σχεδιασμό της περιφερειακής αρχής Κουρέτα για την αγροδιατροφή: πιστοποίηση προϊόντων, προώθηση της αναγνώρισής τους ως ΠΟΠ και ΠΓΕ και συνεργασίες με συνεταιρισμούς, πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Ζητούμενο, η ιδιαίτερη ταυτότητα των θεσσαλικών προϊόντων να μεταφραστεί σε καλύτερο εισόδημα.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τη συζήτηση για την αγωνία για το μέλλον της υπαίθρου. «Πρέπει να γίνει μια μεγάλη προσπάθεια από όλους, και πολιτικά και κοινωνικά και επιστημονικά, να μην αλλάξει χέρια η γη», τόνισε ο κ. Κουρέτας. «Είναι πάρα πολύ σημαντικό να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τους αγρότες στη γη τους». Εκεί δοκιμάζεται τελικά και η διαδρομή από το εργαστήριο στο ράφι: στη δυνατότητα εκείνου που παράγει να συνεχίσει.
