Του Κωνσταντίνου Κοντοκώστα
Η κατάθεση του Βαγγέλη Βλάχου, αδερφού του Βάιου Βλάχου ενός εκ των 57 θυμάτων, και των δύο επιζώντων από το κυλικείο της επιβατικής αμαξοστοιχίας ξεχώρισαν στις τρεις τελευταίες συνεδριάσεις στη δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.
“Προδιαγεγραμμένο έγκλημα”
Ο Βαγγέλης Βλάχος κατέθεσε την Δευτέρα 2 Νοεμβρίου. Αρχικά αναφέρθηκε στην ζωή του αδερφού του πριν το δυστύχημα. Τόνισε πως ο αδερφός του ήταν χαρούμενος για την δουλειά του αφιερώνοντας χρόνο στο ζήτημα της ασφάλειας των υποδομών.
«Κανονίζαμε το καλοκαίρι του 2023 να κάνουμε όλοι μαζί διακοπές. Τελικά το μόνο που είδαμε ήταν ένα λευκό κλειστό φέρετρο. Αναζητούσαμε όλες τις απαντήσεις μέσα στην δικογραφία και τολμώ να πω ότι τις βρίσκουμε» κατέθεσε ο κ. Βλάχος προσθέτοντας πως την τελευταία φορά που ο ίδιος ταξίδεψε με τρένο ήταν τον Ιούλιο του 2019. «Σε ένα από τα τελευταία δρομολόγια που υπήρχε ένα υποτυπώδες σύστημα ασφαλείας. Κάηκε το σύστημα της τηλεδιοίκησης στη Ζάχαρη και έκτοτε καμία σηματοδότηση» κατέθεσε προσθέτοντας ότι: «Ο ΟΣΕ μας έχει επιδείξει μια τεράστια ασέβεια».
Αναφέρθηκε στα προβλήματα στον Σταθμό των Παλαιοφαρσάλων λίγες ώρες πριν την σύγκρουση και στα πλάνα που καταγράφεται ο αδερφός του από τις κάμερες του Σταθμού.
«Αυτό το περιστατικό που αποτυπώνεται στις τελευταίες εικόνες του αδερφού μου ήταν κάτι που δεν έγινε μόνο τότε. Ήταν η ανασφαλής πραγματικότητα που είχε επιτρέψει ο ΟΣΕ και η Hellenic Train από το 2019. Αυτή η κατάσταση δείχνει ότι ήταν ένα διαρκές έγκλημα, ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον χειρισμό του υλικού της δικογραφίας: «Έχουμε ανθρώπους που έχουν πρόσβαση στην δικογραφία και επιδίδονται σε εμπόριο πόνου και φρίκης. Μας προκαλούν ακόμα περισσότερο πόνο. Ελπίζω κάποιος να βάλει ένα τέλος σε αυτό».
Αναφέρθηκε επίσης στην στιγμή που ο πατέρας του τον ειδοποίησε για την σύγκρουση στα Τέμπη και για την αγωνιώδη προσπάθεια του ίδιου να μάθει κάποια πληροφορία για τον αδερφό του.
Για την υπόθεση του μπαζώματος ανέφερε: «Το να δούμε τι έγινε τις πρώτες ώρες έγινε αυτοσκοπός. Για μας το θέμα της συγκάλυψης ήταν πολύ κομβικό κομμάτι». Περιέγραψε πως έφτασε λίγες μέρες μετά την σύγκρουση στο σημείο αντικρίζοντας ένα χώρο που δεν θύμιζε σε τίποτα χώρο σύγκρουσης και τις εντολές που φέρεται να έλαβαν υπηρεσιακοί παράγοντες για να γίνει ο χώρος «λαμπίκο».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα ζητήματα ασφαλείας του σιδηροδρόμου τονίζοντας αρχικά πως «είδαμε ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες που οδήγησαν στον θάνατο του αδερφού μου υπήρχαν όλα αυτά τα χρόνια» και αναφέρθηκε στις επιστολές πρώην προέδρου του ΟΣΕ και στελέχους της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. «Ήξεραν για όλο αυτό. Είχαν ενημερωθεί από ανθρώπους σε καίριες θέσεις, γνώστες του ελληνικού σιδηροδρόμου αλλά όποιος προειδοποιούσε, μετά παραιτούνταν. Το γεγονός ότι γνώριζαν είναι κομβικό» τόνισε.
Ο κ. Βλάχος επεσήμανε στη συνέχεια όλα όσα έκαναν οι φορείς του σιδηροδρόμου για να διορθώσουν τις παραλείψεις για τις οποίες παραπέμφθηκαν οι κατηγορούμενοι τονίζοντας πως «για μένα αυτό είναι σιωπηρή αποδοχή. Κάνουν όλα αυτά που κατηγορούνταν ότι δεν είχαν κάνει». Επεσήμανε ακόμη: «Είδαμε να υπάρχει μια τεράστια παραπληροφόρηση μετά. Το μεγαλύτερο ψέμα σε αυτή την υπόθεση είναι η τοπική τηλεδιοίκηση» τονίζοντας πως για την Hellenic Train θα ήθελε κάτι παραπάνω. «Θεωρώ ότι υπάρχουν ενδείξεις για κάτι πιο σοβαρό» τόνισε επισημαίνοντας την πίεση που υπήρχε στους μηχανοδηγούς για να κινούνται τα τρένα με υψηλές ταχύτητες.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο ζήτημα της φωτιάς επισημαίνοντας πως ο αδερφός του ήταν ένα από τα θύματα που απανθρακώθηκαν. «Το ζήτημα του θανάτου του και της φωτιάς και της πυρόσφαιρας, ήταν κάτι που μας απασχόλησε από την πρώτη στιγμή. Ήταν ένα ζήτημα που μαζί με την τηλεδιοίκηση έχουμε την μεγαλύτερη παραπληροφόρηση» κατέθεσε προσθέτοντας πως από τα στοιχεία της δικογραφίας έχει πειστεί από την επίσημη εκδοχή για τον μηχανισμό της πυρόσφαιρας δηλαδή το εκνέφωμα των ελαίων σιλικόνης των μετασχηματιστών σε συνδυασμό με το ηλεκτρικό τόξο. Επεσήμανε την αυτοψία της πυροσβεστικής, τις πραγματογνωμοσύνες των δικαστικών πραγματογνωμόνων, του Καρώνη, την έκθεση Πασπαλά, την έκθεση του Σουηδικού Ινστιτούτου Rise αλλά και εκθέσεις τεχνικών συμβούλων οικογενειών όπως του Τάσου Δέδε και του Paul Jowett.
«Εμένα αυτό μου δίνει τις απαντήσεις που χρειάζομαι» τόνισε προσθέτοντας ακόμα πως το θέμα της πυρασφάλειας είναι σημαντικό και θα έπρεπε να διερευνηθεί στο σύνολο του.
Κλείνοντας κατέθεσε ότι έχει ένα διπλό στόχο: «Να υπάρξει δικαιοσύνη και να αλλάξει η ασφάλεια των σιδηροδρόμων». Τόνισε πως έχει εμπιστοσύνη στην δικαιοσύνη και αναφέρθηκε στη επιγραφή που υπάρχει στον τάφο του αδερφού του στην Καρδίτσα. «Hasta la justicia siempre. Δηλαδή μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη εμείς θα αγωνιζόμαστε. Ελπίζω να μπορώ να επιστρέψω στο μνήμα του αδερφού μου και να μην με πονάει η καρδία μου. Δεν θέλω να καταδικαστεί κανένας αθώος. Θέλω όλοι οι ένοχοι να καταδικαστούν. Το μόνο που ελπίζω είναι να έχουμε συμβάλλει έστω και λίγο στο δύσκολο έργο σας» τόνισε ολοκληρώνοντας την κατάθεση του.
Σε ερωτήσεις του συνηγόρου του Νίκου Δαμασκόπουλου απάντησε πως αυτό που κατά την γνώμη του πρέπει να εξεταστεί από το δικαστήριο είναι κατά πόσο υπάρχουν ζητήματα διατάραξης από την Hellenic Train και το ζήτημα της πυρασφάλειας. «Θα πρέπει κατά την γνώμη μου να εξεταστούν τα τρένα και η υποδομή και κατά πόσο πληρούν την πυρασφάλεια που προβλέπεται από τα σύγχρονα πρότυπα».
Αναφέρθηκε ακόμη στο ζήτημα της απουσίας μεγάλης ποσότητας διοξειδίου του πυριτίου που θα έπρεπε να υπάρχει στο σημείο μετά την ανάφλεξη όπως ισχυρίζονται αυτοί που απορρίπτουν τα έλαια σιλικόνης επισημαίνοντας πως κάηκε πολύ λιγότερο απ’ όσο υπολογίζουν και πως με την άνωση από την πυρόσφαιρα τα νανοσωματίδια δεν κατακάθονται αλλά διασπείρονται. «Με το ίδιο επιχείρημα θα έπρεπε να βρούμε 2,5 τόνους αιθάλης» τόνισε.
Σε ερώτηση του συνηγόρου της οικογένειας Μασσαλή, ενός εκ των μηχανοδηγών της εμπορικής, Λεωνίδα Κουμπούρα, επιβεβαίωσε τα ηχητικά και την κατάθεση του σταθμάρχη Πλατέως σχετικά με τον διάλογο που είχε με τον μηχανοδηγό της εμπορικής για το ζήτημα του φορτίου και την επισήμανση πως δεν είναι άδεια η αμαξοστοιχία αλλά κουβαλάει λαμαρίνες. Σε ερώτηση για το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ και το σκέλος του μπαζώματος ανέφερε «Το σημείο που με ενοχλεί στο πόρισμα είναι ότι τα πρόσωπα ήταν απλοί παρατηρητές και δεν έδωσαν καμία εντολή. Το θεωρώ πολύ μεγάλη προσβολή». Τόνισε ακόμη ότι δεν ελήφθησαν υπόψιν του ΕΟΔΑΣΑΑΜ άλλες πραγματογνωμοσύνες.
Η φωτιά στο κυλικείο
Την Τρίτη ξεκίνησαν και οι καταθέσεις των μαρτύρων που επέβαιναν στο κυλικείο. Σύμφωνα με την ΕΔΑΠΟ (Επιτροπή Διερεύνησης Ανεξάρτητων Πραγματογνωμόνων Οικογενειών) στο κυλικείο επέβαιναν 31 άτομα και τα θύματα ήταν 25. Έξι ήταν οι επιζώντες εκ των οποίων οι δύο πετάχτηκαν έξω από το βαγόνι. Τουλάχιστον τρία άτομα επέζησαν από την σύγκρουση και κάηκαν από την φωτιά σύμφωνα με την ΕΔΑΠΟ.
Ένα από τα άτομα που πετάχτηκαν έξω από το βαγόνι ήταν η Ανυσία Λιούρι,»Φορούσα ακουστικά. Έβλεπα το σκοτάδι από το παράθυρο και κάποια στιγμή είδα μια λάμψη να πλησιάζει. Έκλεισα τα μάτια και ένιωσα μια δυνατή κίνηση να με τραβάει προς τα κάτω. Πετάχτηκα στον αέρα και έπεσα έξω» κατέθεσε η κα Λιούρι για την στιγμή της σύγκρουσης.
«Υπήρχε φωτιά πάνω από το κεφάλι μου. Είδα την φωτιά με τα μάτια μου. Ένιωθα να καίγομαι ζωντανή. Ένας άντρας με τράβηξε από την φωτιά. Αν δεν με έβρισκε θα πέθαινα εκεί.» κατέθεσε η μάρτυρας σχετικά με την φωτιά προσθέτοντας πως υπέστη θερμικά και χημικά εγκαύματα. Σε ερωτήσεις του συνηγόρου υποστήριξης της κατηγορίας και πατέρα της Μάρθης Ψαροπούλου, Αντώνη Ψαρόπουλου κατέθεσε για τα εγκαύματα στα πόδια της: «αισθάνθηκα το κάψιμο στον αέρα, ότι μου συνέβη, εκεί μέσα μου συνέβη. Η φωτιά προήρθε από μπροστά στο κυλικείο».
Την Τετάρτη κατέθεσε από το κυλικείο ο Ρομπέρτο Ντρίστι ο οποίος μετά την σύγκρουση, νοσηλεύονταν για δύο μήνες στο νοσοκομείο και τις πρώτες δέκα μέρες είχε μπει σε τεχνητό κώμα, ενδεικτικο των σοβαρών τραυμάτων που είχε υποστεί εξαιτίας της σύγκρουσης.
«Άκουσα ένα φρενάρισμα και κουτούλησα με τον απέναντι μου. Έβαλα τα χέρια στο κεφάλι μου. Με χτυπούσαν τα σίδερα πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά. Ξήλωσα και το τραπεζάκι με την φόρα. Πρέπει να λιποθύμησα. Αισθάνθηκα να ζεσταίνομαι στα πόδια μου και ξύπνησα και ξαφνικά βρέθηκα σε ένα πορτοκαλί βαγόνι, από τις φωτιές. Πήδηξα έξω στα τυφλά» κατέθεσε ο κ. Ντρίστι για την στιγμή της σύγκρουσης και συνέχισε: «Με το που κρύωσα σταμάτησα να κουνιέμαι. Ένιωθα ότι έμεινα παράλυτος. Ο ουρανός είχε γίνει πορτοκαλί και νόμιζα θα πεθάνω, θα με κάψει η φωτιά. Άκουγα ουρλιαχτά. Με σήκωσαν δύο άτομα και με άφησαν σε ένα δεντράκι. Ήμουν ήδη ημιλιπόθυμος όταν ήρθαν τα ασθενοφόρα».
Η δίκη πλέον συνεχίζεται την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου.
