» Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν» λέει σε κάποια στιχάκια ο αείμνηστος Μανώλης Ρασούλης. Είναι έτσι άραγε; Κάνω αυτή την ερώτηση με αφορμή την απώλεια της τεράστιας Μαρινέλας.
Ήταν η Μαρινέλα μία μεγάλη ερμηνεύτρια και μόνο ή μήπως αντιπροσώπευε- όπως και άλλοι ισάξιοί της καλλιτέχνες- μία διαφορετική εποχή; Μία «άλλη» Ελλάδα; Μία χώρα που ναι μεν έβγαινε λαβωμένη από τον πόλεμο και τον καταστρεπτικό εμφύλιο, με ένα λαό βουτηγμένο στην φτώχεια και στα βάσανα, αλλά πού στο βάθος του ορίζοντα- εν αντιθέση με σήμερα- έβλεπε μπροστά του ένα φως ελπίδας. Στην κατάσταση αυτή ήρθε το τραγούδι και στάθηκε στο πλευρό του λαού ή καλύτερα μαζί με τον λαό για να τον συντροφεύει στην καθημερινότητά του, να τον εμπνέει και να τον παρηγορεί.
Ξεπετάχτηκαν λοιπόν μέσα από τα σπλάχνα του λαού μεγάλοι δημιουργοί, συνθέτες, στιχουργοί τραγουδιστές. Καθόλου τυχαίο ότι η αναφορά μας σ’ αυτούς γινόταν με τα μικρά τους ονόματα,: Ο Μάρκος, ο Βασίλης, η Ευτυχία, ο Μίκης, ο Μάνος, ο Σταύρος, ο Στέλιος, ο Στράτος, ο Γρηγόρης, ο Γιώργος, ο Τόλης, ο Γιάννης, η Βίκυ, η Μαρινέλλα, η Χαρούλα και πολλοί άλλοι. Καθόλου επίσης τυχαίο ότι όλοι αυτοί αναδείχτηκαν σε λαϊκά μαγαζιά που σερβίριζαν κρασάκι, μπύρα, σουβλάκια κλπ εκεί όπου καλλιτέχνες και θαμώνες έσμιγαν σε μια παρέα. Σήμερα όμως τί συμβαίνει;
Σήμερα οι καλλιτέχνες φίρμες αποτελούν ελίτ με τεράστιες αμοιβές και τραγούδια της οκάς που απευθύνονται σ’ ένα κοινό αδιάφορο, όπως αδιάφορη και αποβλακωμένη είναι στη πλειοψηφία της η κοινωνία μας. Αδιάφορη απέναντι στην απανθρωπιά και στην τραγικότητα που μας περιβάλλει και μας οδηγεί στο άγνωστο ή μήπως στην άβυσσο;
Να λοιπόν αλησμόνητε Μανώλη Ρασούλη που τα πράγματα γύρω δεν μένουν ίδια αλλά αλλάζουν, προς το χειρότερο όμως!
Υ.Γ. Και σήμερα σαφώς και υπάρχουν αξιόλογοι καλλιτέχνες με σπουδαίο έργο αλλά τους τρώει η μαρμάγκα των «άγιων» ΜΜΕ.
Στάθης Σταμελόπουλος
