“Η πρόσφατη ιστορία στη χώρα μας, απέδειξε πως τα περισσότερα μεγάλα έργα, δυστυχώς χρονοτριβούν και στο τέλος πληρώνονται πανάκριβα. Επίσης, πολλά από αυτά, όπως περιγράψαμε παραπάνω εγκαταλείπονται και μετατρέπονται σε ερείπια, ενώ κόστισαν πολλά εκατομμύρια ευρώ”
Με αφορμή την παράδοση του τελευταίου τμήματος του Ε65 και τη σύνδεση της Θεσσαλίας με την Εγνατία, ενός μεγάλου έργου για την περιοχή μας που θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη, θα σταθούμε σήμερα στα μεγάλα έργα που γίνονται στον τόπο μας. Ο Ε65, είχε τεράστιες καθυστερήσεις και ολοκληρώθηκε 20 χρόνια μετά, ενώ το κόστος του, πολλαπλασιάστηκε πάνω από τρεις φορές και σε ορισμένα τμήματα και τέσσερις!
Τα μεγάλα έργα στη Λάρισα, επίσης άργησαν να γίνουν, ενώ αρκετά βρίσκονται σε εξέλιξη ή δεν ξεκίνησαν ακόμη. Πόσο άργησε να συνδεθεί η Λάρισα με σύγχρονο οδικό δίκτυο με την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα; Ο δρόμος για τα γειτονικά τμήματα ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί, καθώς παραμένει το τελευταίο κομμάτι, πριν την είσοδο της Λάρισας. Ο παραλιακός δρόμος που θα συνδέσει Λάρισα και Μαγνησία, επίσης δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ είχε καταρρεύσει ένα κομμάτι και επρόκειτο να παραδοθεί το 2025 (ρεπορτάζ σελ. 8 – 9). Σήμερα, το έργο συνεχίζεται, ενώ κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πότε θα δοθεί στην κυκλοφορία. Τέλος, ενδεικτικά αναφέρουμε το δρόμο Λάρισας – Φάρσαλα, που ακόμη δεν έχει δρομολογηθεί και ξεκινήσει!
Οι μεγαλοεργολάβοι, που είναι οι ίδιοι επί δεκαετίες, ξέρουν πολύ καλά πως να προσέχουν τις λεπτομέρειες στις συμβάσεις για τα μεγάλα έργα και πως να διεκδικούν και να λαμβάνουν επιπλέον τεράστια ποσά, πέρα από το αρχικό κόστος. Κι όλα αυτά τα έργα, όταν παραδοθούν, θα έχουν κοστίσει πανάκριβα στον ελληνικό λαό.
Φυσικά, εκτός από τους δρόμους, υπάρχουν κι άλλα έργα εμβληματικά, όπως τα στάδια και τα αθλητικά κέντρα που σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα του Ολυμπιακού Κέντρου Κανόε – Καγιάκ, τα Στάδια Μπέιζμπολ και Σόφτμπολ, το Κέντρο Βeach Volleyball, το Κέντρο Ιστιοπλοΐας, το Κέντρο Σκοποβολής στο Μαρκόπουλο κ.α.
Τα μεγάλα έργα είναι απαραίτητα και εθνικής σημασίας. Η πρόσφατη ιστορία στη χώρα μας, απέδειξε πως τα περισσότερα μεγάλα έργα, δυστυχώς χρονοτριβούν και στο τέλος πληρώνονται πανάκριβα. Επίσης, πολλά από αυτά, όπως περιγράψαμε παραπάνω εγκαταλείπονται και μετατρέπονται σε ερείπια, ενώ κόστισαν πολλά εκατομμύρια ευρώ. Είναι συνετή διαχείριση αυτή; Γιατί να επιβαρύνονται διαρκώς οι φορολογούμενοι με «καπέλα» στα έργα; Υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί για όλα αυτά; Ή η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος περνάει ντούκου;
