Την ανάγκη άμεσης προστασίας της «Οικίας Αλεξάνδρου» στη Λάρισα, του γνωστού ιστορικού κτιρίου με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και πολιτιστική αξία, που ήδη βρίσκεται στη διαδικασία κήρυξής του ως διατηρητέου, αναδεικνύει με νέα κοινοβουλευτική της ερώτηση που χαρακτηρίζει κατεπείγουσα προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας η Ευαγγελία Λιακούλη, Βουλευτής Λάρισας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και Τομεάρχης Δικαιοσύνης, Θεσμών και Διαφάνειας.
Όπως επισημαίνει η Λαρισαία βουλευτής, το ίδιο το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έχει ήδη, μέσω της αρμόδιας υπηρεσίας του, τεκμηριώσει πλήρως ότι το κτίριο πληροί τις προϋποθέσεις χαρακτηρισμού του ως διατηρητέου, αναγνωρίζοντας τη σημασία του ως μνημείου της αρχιτεκτονικής εξέλιξης και της συλλογικής μνήμης της πόλης. Η σχετική εισήγηση κοινοποιήθηκε ήδη στον Δήμο Λαρισαίων από τις 6 Μαρτίου 2026, σηματοδοτώντας μια κρίσιμη θετική εξέλιξη.
Ωστόσο, παρά τη σαφή αυτή κατεύθυνση, η διαδικασία δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, ενώ το κτίριο εξακολουθεί να παραμένει εκτεθειμένο. Σύμφωνα με προσωπικές της διαπιστώσεις, αλλά και δημόσιες αναφορές, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τονίζει ότι η «Οικία Αλεξάνδρου» υφίσταται συνεχιζόμενη αποψίλωση, με σημαντικά μορφολογικά και διακοσμητικά στοιχεία —όπως κάγκελα, ξυλόγλυπτα και την μοναδική κεντρική είσοδο— να έχουν ήδη απομακρυνθεί, χωρίς να είναι γνωστό πού βρίσκονται και υπό ποιο καθεστώς ‘προστασίας’ τελούν».
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί εύλογα και πιεστικά ερωτήματα. «Ποιος προστατεύει το κτίριο μέχρι την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης; Ποιος ελέγχει την κατάσταση και αποτρέπει περαιτέρω φθορά ή απώλεια στοιχείων; Τι γίνεται τώρα, πριν να είναι αργά;»
Η Ευαγγελία Λιακούλη επισημαίνει ακόμη στην ερώτησή της ότι το ζήτημα έχει ήδη κινητοποιήσει την τοπική κοινωνία, με φορείς και πολίτες να συγκροτούν Επιτροπή και να εκδίδουν ψήφισμα για τη διάσωση του κτιρίου, αναδεικνύοντας την ευρύτερη κοινωνική απαίτηση για άμεση δράση.
Με την ερώτησή της, η Βουλευτής ζητά σαφείς απαντήσεις για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της διαδικασίας χαρακτηρισμού ως διατηρητέου, τον ρόλο και τις πρωτοβουλίες του Δήμου Λαρισαίων, τα άμεσα μέτρα προστασίας που πρέπει να ληφθούν και να απαγορευθεί με απόφαση η οποιαδήποτε επέμβαση στο κτίριο καθώς και αν το Υπουργείο προτίθεται να παρέμβει ώστε να διασφαλιστεί η ακεραιότητα του κτιρίου μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασης.
Συνοψίζοντας η Ε Λιακούλη, επισημαίνει με έμφαση, ότι «η πολιτιστική κληρονομιά δεν προστατεύεται με διαπιστώσεις και βερμπαλισμούς, αλλά με πράξεις. Και κάθε μέρα καθυστέρησης μπορεί να σημάνει βλάβη μη αναστρέψιμη» .
